Dağhanın Dünyası

Hakkı'nın Hakkı'da
Hakkı varmış
Hakkı, Hakkı'nın
Hakkını vermeyince
Hakkı'nın hakkından
Hakkı gelmiş

Ey dibi kara kabuğu kuru kaba kara ağaç beni gördün de mi kurudun? Ey dibi kuru kabuğu kara kara ağaç beni görmedin de mi kurudun?

Mini mini birler,
Çalışkandır ikiler,
Mavi gözlü üçler,
Dayak yiyen dörtler,
Misafirdir beşler,
Altılar, altınımı çaldılar,
Yediler, yemeğimi yediler,
Sekizler semizdirler,
Dokuzlar, doktor oldu,
Onlar bizi okuttu.

Ebe ebe nerede,

su doldurur derede,

dere boyu çalılık,

şu ebe ne de alık,

ebe suya dalamaz,

araba da bulamaz,

ene mene dostum,

ben sana küstüm,

armudu kestim,

tavana astım,

tap dedi düştü,

kargalar üşüştü,

bu da bana düştü

*Komşu, komşu !

*Hu, hu!

*Oğlun geldi mi?

*Geldi

*Ne getirdi?

*İnci, boncuk.

*Kime, kime?

*Sana, bana.

*Başka kime?

*Kara kediye

*Kara kedi nerede?

*Ağaca çıktı

*Ağaç nerede?

*Balta kesti

*Balta nerede?

*Suya düştü.

*Su nerede?

*İnek içti.

*İnek nerede?

*Dağa kaçtı.

*Dağ nerede?

*Yandı, bitti kül oldu.

Tekerleme, çocuğun dinleme, konuşma ve dilin anlam yapılarının, cümlelerin, dilin özelliklerini,

sık sık yapılan tekrarlarla ezber alışkanlığını kazandırarak çocuğun psikomotor becerilerinin

gelişmesine katkıda bulunur. Dilin telaffuzu, boğumlaması ile bir bütün halinde öğretilmesine

katkıda bulunur. Dildeki sembolleri, alegorik anlatımı, sebep-sonuç ilişkisine dayandırarak

dilin mantıksal dizinini kavratır. Dilin matematiğini geliştirir. Dilin gülmece ve eleştirel boyutunu tanıtır.

Tekerleme, mani, sayışma, bilmece çocuğun dilsel bellek gücünü artırır. Pratik bir dil kazandırır.

Çocuklar bu halk anlatı türleriyle eğlenir, düşünmeye başlar, dil ve düşünce ilişkisini sezinler, dilin

gizemli dünyasını duyumsar. Bilmeceler, sayışmalar, maniler, bir varlığın, olayın, kavramın adını

vermeden kapalı biçimde, çağrışımla birlikte, özelliklerini belirterek bulunmasını sağlarken, çocuğun

sözcük dağarcığını da zenginleştirir.

alıntı